آنکه دائم هوس سوختن ما می کرد  

                               کاش می آمد و از دور تماشا می کرد

گفتی که غزل بگو ...  چه بگویم ؟ ...  مجال کو؟

                 شیرین من ... برای غزل شور و حال کو؟

                                                     پر می زند دلم به هوای غزل ... ولی

                                                                 گیرم که هوای پر زدنم هست ... بال کو؟